Badanie radiologiczne chorego TYTUL Badanie radiologiczne

Badanie radiologiczne chorego TYTUL Badanie radiologiczne chorego bada się podczas oddychania zwykłego i głębokiego oraz podczas kaszlu, przy kończynach górnych zarówno zwisłych po bokach klatki piersiowej, jak i uniesionych ku górze. Zwraca się stale uwagę na poddanie ramion ku przodowi dla usunięcia cienia łopatek zakrywających częściowo rysunek bocznych części klatki piersiowej. Umożliwiamy sobie w ten sposób zbadanie części płuc przykrytych w zwykłym położeniu obojczykiem, łopatką i, żebrami oraz zorientowanie się, czy cień widoczny na ekranie należy odnieść do miąższu płucnego, czy też do ściany klatki piersiowej. Cienie, zależne od zmian w miąższu płucnym przesuwają się podczas głębokiego oddychania oraz kaszlu ku dołowi, a przynależne do klatki piersiowej ku górze. W prawidłowym obrazie klatki piersiowej płuca zarysowują się w postaci 2 jasnych pól, przedzielonych środkowym cieniem, zależnym od narządów śródpiersia i od kręgosłupa. Dolną część pól stanowi przepona. W górnej części cienie obojczyków odgraniczają od pól płucnych pola szczytowe. Przez same pola płucne przebiegają skośnie cienie żeber. W części przyśrodkowej każdego pola płucnego, na lewo i zwłaszcza na prawo od cienia środkowego, widać cień wnękowy, którego wielkość w stanach prawidłowych jest u różnych osób różna, zależnie od budowy klatki piersiowej. Cień ten może ulegać w stanach chorobowych powiększeniu, zagęszczeniu, zatarciu obrysów i zniekształceniu. Rozpoznanie tych zmian wymaga znajomości obrazu radiologicznego prawidłowych wnęk płucnych. [przypisy: wiór białystok, rozpulchniona szyjka macicy, rolmasz łódź ]

Powiązane tematy z artykułem: rolmasz łódź rozpulchniona szyjka macicy wiór białystok