Bezpieczeństwo i aktywność przeciwciała anty-PD-L1 u pacjentów z zaawansowanym rakiem

Programowane białko śmierci (PD-1), receptor limfatyczny T-komórka i jeden z jego ligandów, PD-L1, odgrywają kluczową rolę w zdolności komórek nowotworowych do unikania układu odpornościowego gospodarza. Blokada interakcji między PD-1 i PD-L1 wzmacnia funkcję immunologiczną in vitro i pośredniczy w aktywności przeciwnowotworowej w modelach przedklinicznych. Metody
W tym wieloośrodkowym badaniu fazy podawano dożylnie przeciwciało anty-PD-L1 (w dawkach zwiększających się w zakresie od 0,3 do 10 mg na kilogram masy ciała) pacjentom z wybranymi zaawansowanymi nowotworami. Przeciwciało anty-PD-L1 podawano co 14 dni w 6-tygodniowych cyklach przez maksymalnie 16 cykli lub do czasu, gdy pacjent uzyskał pełną odpowiedź lub potwierdził postęp choroby.
Wyniki
W dniu 24 lutego 2012 r. Łącznie 207 pacjentów – 75 z niedrobnokomórkowym rakiem płuc, 55 z czerniakiem, 18 z rakiem jelita grubego, 17 z rakiem nerkowokomórkowym, 17 z rakiem jajnika, 14 z rakiem trzustki, 7 z rakiem żołądka, a 4 z rakiem piersi – otrzymały przeciwciało anty-PD-L1. Mediana czasu leczenia wynosiła 12 tygodni (zakres od 2 do 111). Skutki toksyczne stopnia 3 lub 4, które badacze uważali za związane z leczeniem, wystąpiły u 9% pacjentów. Wśród pacjentów z odpowiedzią, którą można było ocenić, obiektywną odpowiedź (pełną lub częściową odpowiedź) zaobserwowano u 9 z 52 pacjentów z czerniakiem, 2 z 17 z rakiem nerkowokomórkowym, 5 z 49 z niedrobnokomórkowym rakiem płuc i z 17 z rakiem jajnika. Odpowiedzi utrzymywały się przez rok lub dłużej u 8 z 16 pacjentów z co najmniej rocznym okresem obserwacji.
Wnioski
Zahamowana przez blokadę PD-L1 indukowała trwałą regresję guza (odsetek odpowiedzi obiektywnej od 6 do 17%) i przedłużającą się stabilizację choroby (częstość od 12 do 41% po 24 tygodniach) u pacjentów z zaawansowanymi nowotworami, w tym niedrobnokomórkowymi rak płuc, czerniak i rak nerkowokomórkowy. (Finansowane przez Bristol-Myers Squibb i inne, numer ClinicalTrials.gov, NCT00729664.)
Wprowadzenie
Bierna immunoterapia nowotworowa, w której stosuje się przeciwciała monoklonalne skierowane przeciwko guzowi, osiągnęła szeroką skuteczność terapeutyczną.1 Jednak immunoterapia kierowana komórkami T okazała się mniej skuteczna.2 Pomimo dużej liczby antygenów nowotworowych indukowanych przez zmiany genetyczne i epigenetyczne we wszystkich nowotworach, guzy oporne atak odpornościowy poprzez indukcję tolerancji między komórkami T specyficznymi dla nowotworu i przez ekspresję ligandów, które angażują hamujące receptory i tłumią funkcje komórek T w mikrośrodowisku guza.3 Przedkliniczne i kliniczne dane pokazują, że blokada przeciwciał w tych immunologicznych punktach kontrolnych może znacznie zwiększyć odporność przeciwnowotworową.4
Cytotoksyczny antygen 4 związany z limfocytem T (CTLA-4), receptor hamujący, który obniża modulację początkowych etapów aktywacji limfocytów T, był pierwszą potwierdzoną klinicznie ścieżką kontrolną celu. 5-9 Antagonistyczne przeciwciała monoklonalne anty-CTLA-4 pośredniczą w regresji guza, w szczególności u pacjentów z czerniakiem, ale towarzyszą im częste działania niepożądane związane z układem odpornościowym
[przypisy: scrabble allegro, pracownia emg, gliceryna kosmetyczna na włosy ]

Powiązane tematy z artykułem: gliceryna kosmetyczna na włosy pracownia emg scrabble allegro