Czasami sa one widoczne tylko

Czasami są one widoczne tylko przy badaniu drobnowidowym TYTUL Czasami są one widoczne tylko przy badaniu drobnowidowym w postaci włókien lub pasemek śrubowato wygiętych, z cienką błyszczącą nitką w środku, zazwyczaj pokrytych nabłonkami, białymi krwinkarni, zwłaszcza kwasochłonnymi, i kryształkami Charcot-Leydena. Czopy grzybicze Dittricha są to grudki szarobiaławe lub jasnobrunatne o spoistości sera, wielkości ziarna prosa do ziarna grochu i nawet bobu, jako twory ciężkie, w płynnej plwocinie opadają na dno naczynia. Badaniem drobnowidowym stwierdza się w nich, prócz obfitej miazg rozpadowej (detritus), bardzo liczne igiełki kwasów tłuszczowych, kulki tłuszczu, rozpadłe białe i czerwone krwinki, stłuszczone nabłonki, kryształy hemaroidyny oraz okruchy barwnika. Najważniejszą część składową czopów stanowią bardzo liczne długie, cienkie nici. Oglądając w powiększeniu do 1000 można przekonać się, że składają się one z bardzo drobnych ziarnek, które nieraz łączą się z sobą w mniej więcej długie łańcuszki. Obok widać małe pałeczki, które również mogą łączyć się z sobą. Twory te wykonują bardzo żywe ruchy. Nalewka jodowa barwi je niebiesko, sinoniebiesko lub nawet sino. Jest to włoskowiec płucny (leptothrix pulmonalis) podobny do wł oskowca jamy ustnej (leptothrix bucealis). Przy rozgnieceniu wydają czopy Dittricha bardzo niemiłą woń. Spotyka się je w plwocinie w gnilnym zapaleniu oskrzeli, w zgorzeli płuc i czasami w rozszerzeniach oskrzeli, gdy zalegająca w nich plwocina ulega gnilnemu rozkładowi. [przypisy: cewnikowanie żył, układ adrenergiczny, żyła podobojczykowa ]

Powiązane tematy z artykułem: cewnikowanie żył układ adrenergiczny żyła podobojczykowa