usta i drugi otwór nosowy

usta i drugi otwór nosowy TYTUL Dawniej szeroko rozpowszechniona u łoża chorych metoda ta jest obecnie rzadko stosowana, a to ze względu na dużą rozpiętość poziomów fizjologicznych u różnych osób oraz na łatwość uzyskania mylnych wyników, zależnie od sposobu oddychania badanego. Ciśnienie bada się za pomocą osobnych przyrządów, zwanych pneumatome trami. Przyrząd składa się z otwartej na obu końcach szklanej rurki manometrycznej o kształcie U, umocowanej pionowo na desce z podstawką. Każde kolanko rurki ma mniej więcej 240 mm wysokości i 8-9 mm średnicy. Jedno kolanko jest w górnej części gruszkowato rozszerzone, natomiast drugie zagięte poziomo. Czytaj dalej usta i drugi otwór nosowy

Mechanizm powstawania wola

Wole Zarówno w sprawach przebiegających z niedoczynnością jak i nadczynnością tarczycy może ona ulegać przerostowi i powstanie tzw. wole (struma), a. Wole. z niedoczynności tarczycy W niedoczynności tarczycy przerasta ona dlatego, że wytwarzanie tyroksyny jest za małe i nie wystarcza do ożywienia procesów przemiany materii. Mechanizm powstawania wola z niedoczynności tarczycy sprowadza się do pobudzającego działania hormonu tyreotropowego przysadki mózgowej, który pobudza czynność i rozrost tarczycy. Czytaj dalej Mechanizm powstawania wola

W czasie miesiaczek u kobiet zwieksza sie czynnosc tarczycy

W czasie miesiączek u kobiet zwiększa się czynność tarczycy, w okresie ciąży zaś – zmniejsza się. Podawanie dużych ilości wyciągu z tarczycy prowadzi u samic do poronień. U samic i samców niedojrzałych powstaje pod wpływem wyciągu z tarczycy szybsze dojrzewanie płciowe. Podawanie wielkich dawek wyciągów tarczycy może również hamować czynność gruczołów płciowych. Istnieje również wpływ nadczynności tarczycy na trzustkę, gdyż stwierdzono, że w chorobie Basedowa zmniejsza. Czytaj dalej W czasie miesiaczek u kobiet zwieksza sie czynnosc tarczycy

Metoda tomograficzna TYTUL Metoda tomograficzna

Metoda tomograficzna TYTUL Metoda tomograficzna umożliwia dokładne określenie siedziby. Ogniska chorobowego w płucu, jego kształtu i budowy, przewyższając pod tym względem zwykłą metodę radiograficzną. Ma to znaczenie np. gdy mamy rozstrzygnąć, jakie żebra należy usunąć przy częściowej torakoplastyce, wykonywanej z powodu jamy gruźliczej w i płucu. Zdjęcia kontra kontaktowe. Czytaj dalej Metoda tomograficzna TYTUL Metoda tomograficzna

Tomografia TYTUL Tomografia. Ujemna strone radiografii

Tomografia TYTUL Tomografia. Ujemną stronę radiografii klatki piersiowej stanowi to, że w zdjęciu, tak jak w prześwietlaniu, otrzymujemy obraz płaszczyznowy, przy czym zacienienia znajdujące się w różnych głębokościach klatki piersiowej, jednak na tej samej wysokości, nakładają się na siebie i wzajemnie się przesłaniają. Utrudniać to może odczytywanie radiogramu i nawet być przyczyną pomyłki, tym bardziej że do sumowania się prawidłowych y nieprawidłowych cieni płucnych dołączają się cienie żeber, które pokrywają prawie 2/3 błony radiologicznej. Uniknąć powstających z tego pomyłek w interpretacji radiogramu można za pomocą tomografii. Twórcą tej metody jest nasz rodak Karol Mayer. Czytaj dalej Tomografia TYTUL Tomografia. Ujemna strone radiografii

Radioskopia TYTUL Przystepujac do

Radioskopia TYTUL Przystępując do badania radiologicznego należy przede wszystkim przystosować wzrok przez przebywanie w ciemnym pokoju do obserwacji obrazu na ekranie, gdyż w przeciwnym razie można nie zauważyć niektórych, nawet ważnych zmian w płucach. Badanie ma za zadanie wyjaśnić, czy nie ma nie prawidłowości w budowie kośćca klatki piersiowej, czy zatoki przeponowo-żebrowe są wolne, a przepona prawidłowo ustawiona i ruchoma podczas oddychania, czy szczyty płuc dobrze się wyjaśniają podczas kaszlu, czy nie ma przesunięcia narządów klatki piersiowej, nieprawidłowych ciem albo nieprawidłowych wyjaśnień w polach płucnych. Zwraca się także szczególną uwagę na okolicę wnęk płucnych. W razie stwierdzenia nieprawidłowych cieni albo wyjaśnień określa się ich siedzibę, wielkość, kształt, zarysy i ostrość granic, nasycenie cienia, jego budowę (cienie jednolite i niejednolite). W każdym przypadku bada się nadto wpływ głębokich oddechów oraz kaszlu na cienie i wyjaśnień ma radiografia. Czytaj dalej Radioskopia TYTUL Przystepujac do

Badanie radiologiczne klatki piersiowej. TYTUL Badanie

Badanie radiologiczne klatki piersiowej. TYTUL Badanie radiologiczne Hutchinsona. Składa się on z cylindra wypełnionego częściowo wodą, w którym znajduje się, drugi cylinder obrócony dnem ku górze, łatwo ruchomy w kierunku pionowym i posiadający skalę kalibrowaną w ml. Badany wydycha powoli do cylindra wewnętrznego przez wąż gumowy, zaopatrzony w ustnik. Pojemność życiową odczytuje się z wysokości wzniesienia wewnętrznego cylindra na szczycie najgłębszego wydechu. Czytaj dalej Badanie radiologiczne klatki piersiowej. TYTUL Badanie

Badanie radiologiczne chorego TYTUL Badanie radiologiczne

Badanie radiologiczne chorego TYTUL Badanie radiologiczne chorego bada się podczas oddychania zwykłego i głębokiego oraz podczas kaszlu, przy kończynach górnych zarówno zwisłych po bokach klatki piersiowej, jak i uniesionych ku górze. Zwraca się stale uwagę na poddanie ramion ku przodowi dla usunięcia cienia łopatek zakrywających częściowo rysunek bocznych części klatki piersiowej. Umożliwiamy sobie w ten sposób zbadanie części płuc przykrytych w zwykłym położeniu obojczykiem, łopatką i, żebrami oraz zorientowanie się, czy cień widoczny na ekranie należy odnieść do miąższu płucnego, czy też do ściany klatki piersiowej. Cienie, zależne od zmian w miąższu płucnym przesuwają się podczas głębokiego oddychania oraz kaszlu ku dołowi, a przynależne do klatki piersiowej ku górze. W prawidłowym obrazie klatki piersiowej płuca zarysowują się w postaci 2 jasnych pól, przedzielonych środkowym cieniem, zależnym od narządów śródpiersia i od kręgosłupa. Czytaj dalej Badanie radiologiczne chorego TYTUL Badanie radiologiczne

Podczas wlewania lipiodolu TYTUL Od

Podczas wlewania lipiodolu TYTUL Od kaszlu, który powstaje odruchowo prawie u wszystkich badanych w związku z zabiegiem, nim butoform wywrze działanie znieczulające, musi badany powstrzymywać się. Po 2-3-minutowej przerwie wprowadza się w ten sam sposób jeszcze 2 ml butoformu, a po następnych 2-3 minutach ostatnie 2 ml. Ponieważ krtań dobrze znieczulona nie zamyka się odruchowo przy wprowadzaniu obcego ciała, głośnia pozostaje szeroko otwarta, a przełyk zamknięty, przeto rurka zwykle łatwo dostaje się do krtani ml butoformu w większości przypadków wystarcza do całkowitego znieczulenia. Jednak w razie potrzeby, w związku z kaszlem lub obfitym wykrztuszaniem, można bez obawy zatrucia wprowadzić nawet do 15 ml butoformu. Znieczuleniu towarzyszy uczucie palenia w gardle oraz sztywnienie krtani i tchawicy. Czytaj dalej Podczas wlewania lipiodolu TYTUL Od

Bronchografia TYTUL Bronchografia jest metoda rozpoznawcza

Bronchografia TYTUL Bronchografia jest metodą rozpoznawczą oddającą wielkie usługi w rozpoznawaniu nowotworów oskrzeli i płuc, wrodzonych zmian oskrzeli, rozszerzeń oskrzeli, jam ropnych i zgorzelinowych oraz w wykrywaniu takich ciał obcych w drogach oddechowych, które nie przepuszczają promieni Roentgena. Badanie polega na, zdjęciach klatki piersiowej promieniami Roentgena po uprzednim wprowadzeniu do drag oddechowych płynu kontrastowego. Dla uniknięcia mylnej interpretacji otrzymanych obrazów badanie należy wykonywać w pozycji przednio tylnej, tylno przedniej i bocznej. Jako cieczy kontrastowej używa się lipiodolu, który jest trwałym połączeniem jodu z olejem makowym i zawiera w 1 ml 40% płynu 0,54 grama metalicznego jodu. Na świetle, powietrzu, w cieple i wilgoci ulega lipoidom rozkładowi, zmieniając swą jasno bursztynową barwę na ciemnobrązową. Czytaj dalej Bronchografia TYTUL Bronchografia jest metoda rozpoznawcza