Objawy przedmiotowe w zakresie innych

Objawy przedmiotowe w zakresie innych narządów TYTUL Scoz do badania sprawności układu płucno – sercowego poleca metodę opartą na tym, że zużycie tlenu przez osoby ze zdrowym układem płucno – sercowym podczas oddychania przez 4-5 minut w atmosferze zawierającej 15% tlenu jest takie sarno jak w atmosferze z 21% tlenu. W niewydolności płucno – sercowej jest ono w atmosferze z 21% tlenu takie sarno jak u osób zdrowych, natomiast przy oddychaniu przez 4-5 minut w atmosferze zawierającej 15% tlenu stwierdza się różne odchylenia zależnie od stopnia niewydolności układu. Mianowicie w najlżejszej postaci niewydolności stwierdza się prawidłowe zużycie tlenu, skojarzone ze zwiększeniem wentylacji płucnej, w miarę zaś pogarszania się stanu sprawności układu płucno – sercowego następuje zmniejszenie zużycia tlenu najpierw przy zwiększeniu wentylacji płucnej, następnie przy prawidłowej wentylacji płucnej i wreszcie przy zmniejszonej wentylacji. Całe badanie przeprowadza się w przyrządzie Scoz-Knippinga. Jak z tego wynika, w określeniu sprawności narządu oddechowego nie należy poprzestawać na badaniu tylko jednym z wymienionych sposobów. Czytaj dalej Objawy przedmiotowe w zakresie innych

oddech Cheyne-Stokesa TYTUL Niektórzy

oddech Cheyne-Stokesa TYTUL Niektórzy zwracają uwagę na czas powstania objawów biernego przekrwienia w postaci rozszerzenia żył szyjnych, zasinienia powłok zewnętrznych i duszności oraz przyśpieszenia czynności serca przy dowolnym zatrzymaniu oddechów. W ciężkim upośledzeniu sprawności narządu oddechowego objawy te mogą powstawać już w pierwszych 15 sekundach dowolnego bezdechu, a w lżejszych przypadkach – później, nawet po 25 sekundach. Inni nadają znaczenie czasowi trwania dowolnego bezdechu, utrzymując, że sprawność narządu oddechowego jest upośledzona, jeżeli osoba z wydolnym narządem krążenia może zatrzymać oddech po głębokim wydechu, wykonanym po głębokim wdechu, mniej niż przez 22-25 sekund. Niektórzy sądzą o wydolności narządu oddechowego na podstawie częstości oddechów i sposobu od dychania przed wysiłkiem fizycznym i po nim. Metoda ta, jak i metody oparte na badaniu dowolnego bezdechu, świadczy raczej o sprawności układu płucno – sercowego. Czytaj dalej oddech Cheyne-Stokesa TYTUL Niektórzy

Sprawnosc narzadu oddechowego TYTUL liczne komórki

Sprawność narządu oddechowego TYTUL liczne komórki uszkodzone, nienadające się wobec tego do kwalifikowania, jądra komórkowe, wolno leżące, krwinki czerwone. Sprawność narządu oddechowego Pomimo choroby toczącej się w narządzie oddechowym jego sprawność może być przez dłuższy czas zachowana. Wykrycie upośledzenia wydolności narządu oddechowego, zwłaszcza w początkowym okresie choroby, napotyka wielkie trudności, ze względu na to, że dotychczas polecone metody nie są doskonałe. I tak, wyniki badania pojemności życiowej płuc zależą nie tylko od stopnia sprawności płuc, ale także od budowy klatki piersiowej, wieku, wzrostu, płci badanej osoby i innych cech konstytucyjnych. Toteż znaczenie można nadawać tylko wybitnemu zmniejszeniu pojemności życiowej płuc zwłaszcza, jeżeli ona wyraźnie się obniża u tej samej osoby w toku choroby narządu oddechowego. Czytaj dalej Sprawnosc narzadu oddechowego TYTUL liczne komórki

plwocina sluzowa TYTUL Spostrzega

plwocina śluzowa TYTUL Spostrzega się to w chorobach narządu oddechowego wiodących do powstania w płucach jam, które opróżniają się nagle ze swej zawartości, gdy w związku ze zmianą położenia ciała nagromadzona w jamie zawartość dostanie się do oskrzeli i drażniąc je wywoła gwałtowny napad kaszlu. Zbitość zależnie od ilości śluzu, białka i płynu plwocina może być gęsta, lepka lub płynna. Gęstość plwociny zależy głównie od śluzu, lepkość raczej od ilości w niej białka. Gęstą plwocinę spostrzega się w przewlekłym nieżycie śluzowym oskrzeli, lepką w krupowym zapaleniu płuc oraz w przewlekłym suchym nieżycie oskrzeli, płynną w przewlekłym śluzoropotoku oskrzelowym, w nieżycie śluzotokowym oskrzeli, w gnilnym zapaleniu oskrzeli, w rozszerzeniach oskrzeli, w obrzęku płuc, w zgorzeli i w ropniu płuc. Wygląd. Czytaj dalej plwocina sluzowa TYTUL Spostrzega

Badanie plwociny golym okiem TYTUL Badanie

Badanie plwociny gołym okiem TYTUL Badanie plwociny gołym okiem Badanie plwociny gołym okiem polega na oznaczeniu dobowej jej ilości, zbitości, wyglądu, barwy, woni oraz składników, które dają się dostrzec nieuzbrojonym okiem. Ilość dobowa plwociny, zależnie od rodzaju choroby narządu oddechowego, jej rozległości, a nieraz także od okresu choroby, waha się od kilku mililitrów do jednego litra i więcej. Jeżeli dobowa ilość plwociny jest mała, mówimy osputum parcum, jeżeli zaś jest jej dużo, to osputum copiosum. Dużo plwociny spostrzega się w obrzęku płuc, zgorzeli płuc, w przypadkach ropni płuc, w rozszerzeniach oskrzeli, w przewlekłym śluzoropotoku oskrzelowym, w nieżycie śluzotok owym oskrzeli, w zapaleniu gnilnym oskrzeli, także w rozpadowej gruźlicy płuc. Natomiast w krupowym zapaleniu płuc plwociny jest mało pomimo zajęcia całego płata płucnego lub nawet kilku płatów. Czytaj dalej Badanie plwociny golym okiem TYTUL Badanie

BADANIE PLWOCINY TYTUL BADANIE PLWOCINY Przez miano

BADANIE PLWOCINY TYTUL BADANIE PLWOCINY Przez miano plwocina rozumie się wszelką wydzielinę pochodzącą z dróg oddechowych i z płuc, wydalaną za pomocą kaszlu, chrząkania, aktu wymiotnego itp. Do plwociny zalicza się także wykrztusiny pochodzące z innych narządów, gdy pierwotnie usadowiona w nich sprawa chorobowa przechodzi na narząd oddechowy, jak to bywa np. w przypadkach przetoki przełykowo-tchawiczej, opłucno-płucnej, przebicia się ogniska chorobowego podprzeponowego do płus itp. Natomiast nie jest plwociną to co pochodzi z innych narządów bez udziału narządu oddechowego, chociażby było usunięte podczas kaszlu. Zatem ślina, wykrztuszony czop z migdałka, ropa w przypadku ropienia w jamie ustnej itp. Czytaj dalej BADANIE PLWOCINY TYTUL BADANIE PLWOCINY Przez miano

Badanie ukladu wegetatywnego TYTUL Pomimo

Badanie układu wegetatywnego TYTUL Pomimo stwierdzenia zmian w narządzie oddechowym w każdym przypadku należy przeprowadzać dokładne badanie także innych narządów zmiany bowiem w narządzie oddechowym mogą być wtórne. Zwłaszcza często ich przyczyną są choroby narządu krążenia oraz nerek.
Badanie układu wegetatywnego. Układ wegetatywny bada się metodami fizycznymi i farmakodynamicznymi. Metody fizyczne polecone w tym celu są, jak się, przekonałem, przeważnie bezwartościowe. Obecnie, więc ogranicza się do prób farmakodynamicznych, polegających na badaniu zachowania się chorego oraz ciśnienia tętniczego i częstości tętna po podskórnym wstrzyknięciu 1 ml 1% adrenaliny, a także zachowania się tętna po dożylnym wstrzyknięciu atropiny. Czytaj dalej Badanie ukladu wegetatywnego TYTUL Pomimo

Próba atropinowa. TYTUL Zachowanie sie czestosci

Próba atropinowa. TYTUL Zachowanie się częstości tętna po atropinie u osoby z układem wegetatywnym zrównoważonym i u osoby z przewagą układu współczulnego; strzałki oznaczają czas wstrzykiwania 0,5 mg siarczanu atropiny. U osoby z układem wegetatywnym zrównoważonym najwyższa częstość tętna (122 na minutę) została osiągnięta po trzech dawkach atropiny; hamująca siła nerwu błędnego wynosi 122 mniej 80, zatem 42 napięcie nerwu współczulnego bezwzględne wynosi 122. U osoby z przewagą nerwu współczulnego najwyższą częstość tętna (128) uzyskano już po dwóch dawkach atropiny, siła hamująca nerwu błędnego wynosi 128 mniej 84, zatem 44, bezwzględne napięcie nerwu współczulnego 128. Tętno u osób z przewagą układu współczulnego nie zwalnia się, w przeciwieństwie do tego, co się spostrzega w razie wyraźnej przewagi układu przywspółczulnego. Czytaj dalej Próba atropinowa. TYTUL Zachowanie sie czestosci

Czasami sa one widoczne tylko

Czasami są one widoczne tylko przy badaniu drobnowidowym TYTUL Czasami są one widoczne tylko przy badaniu drobnowidowym w postaci włókien lub pasemek śrubowato wygiętych, z cienką błyszczącą nitką w środku, zazwyczaj pokrytych nabłonkami, białymi krwinkarni, zwłaszcza kwasochłonnymi, i kryształkami Charcot-Leydena. Czopy grzybicze Dittricha są to grudki szarobiaławe lub jasnobrunatne o spoistości sera, wielkości ziarna prosa do ziarna grochu i nawet bobu, jako twory ciężkie, w płynnej plwocinie opadają na dno naczynia. Badaniem drobnowidowym stwierdza się w nich, prócz obfitej miazg rozpadowej (detritus), bardzo liczne igiełki kwasów tłuszczowych, kulki tłuszczu, rozpadłe białe i czerwone krwinki, stłuszczone nabłonki, kryształy hemaroidyny oraz okruchy barwnika. Najważniejszą część składową czopów stanowią bardzo liczne długie, cienkie nici. Oglądając w powiększeniu do 1000 można przekonać się, że składają się one z bardzo drobnych ziarnek, które nieraz łączą się z sobą w mniej więcej długie łańcuszki. Czytaj dalej Czasami sa one widoczne tylko

Male skrzepy TYTUL Male skrzepy,

Małe skrzepy TYTUL Małe skrzepy, długości kilku centymetrów, grubości 2-3 mm, można stwierdzić w plwocinie w krupowym zapaleniu płuc w okresie zwątrobienia. Natomiast we włóknikowym zapaleniu oskrzeli spostrzega się w plwocinie duże skrzepy włóknika, przedstawiające odlewy oskrzelowe. Są to twory białe, zwykle twarde, odtwarzające niekiedy rozgałęzienia oskrzela prawie całego płata płucnego. Czasami zwijają się one w kłębek i wtedy mogą być rozpoznane dopiero po wstrząsaniu w wodzie. Skład odlewów jest przeważnie mieszany, gdyż zawierają one nie tylko włóknik, ale i śluz w różnym stosunku w poszczególnych przypadkach. Czytaj dalej Male skrzepy TYTUL Male skrzepy,