Zwalczanie białaczki przez zapobieganie uzależnieniu od HLA-C przez dawcę Aktywacja KIR2DS1 AD 9

Interesującym odkryciem w tym badaniu jest to, że donory KIR2DS1-dodatnie heterozygotyczne pod względem HLA-C2 nie mają dowodów na obniżoną czynność, co oceniono przez kontrolę wznowy białaczkowej. Ta obserwacja kliniczna jest zgodna z ostatnimi ustaleniami z naszej grupy (dane niepublikowane) i innymi13, że klony NK pochodzące z in vitro od dawców pozytywnych dla KIR2DS1 z genotypami HLA-C1 / C1 lub C1 / C2 mają podobnie wysokie częstotliwości aktywności cytotoksycznej wobec komórek docelowych , w przeciwieństwie do klonów NK od dawców z HLA-C2 / C2. Aby zmniejszyć ryzyko nawrotu AML, dane wspierają preferencyjną selekcję donora KIR2DS1-pozytywnego, jeśli dawcą jest HLA-C1 / C1 lub C1 / C2. Ze względu na silną dodatnią różnicę dyferencyjną pomiędzy KIR2DS1 i KIR3DS1, znaczna większość dawców pozytywnych dla KIR2DS1 będzie również dodatnia dla KIR3DS1, korzystnego markera genetycznego dla przeżycia, którego ligand i funkcja biologiczna pozostają nieuchwytne. Czytaj dalej Zwalczanie białaczki przez zapobieganie uzależnieniu od HLA-C przez dawcę Aktywacja KIR2DS1 AD 9

Preparat barwi sie przez jedna

Preparat barwi się przez jedną minutę w roztworze Biebricha TYTUL Preparat barwi się 1/2 minuty barwnikiem ałunowo-hematoksy-linowym Harrisa (1), po czym zanurza się jeden lub dwa razy w wodzie przekroplonej i 10 razy w słabym roztworze amoniaku (odczynnik 5), a następnie zmywa się w wodzie spod kranu Etap 4: Preparat barwi się przez jedną minutę w roztworze Biebricha (odczynnik 2) Etap 5: Preparat umieszcza się na jedną minutę w roztworze bejcowym (odczynnik 4), po czym spłukuje się wodą spod kranu. Etap 6: Preparat barwi się zielenią F. C. F. (odczynnik 3) przez 2 minuty, po czym umieszcza się – bez poprzedniego spłukania – w 1 % kwasie octowym lodowatym (6) na 1/2 minuty. Czytaj dalej Preparat barwi sie przez jedna

Długoterminowe wyniki u osób w podeszłym wieku, które przeżyły zatrzymanie krążenia w szpitalu AD 7

Podobne wyniki uzyskano w modelach oceniających przeżycie po 2 latach i ponownej w ciągu 2 lat po wypisaniu (tabele S5 i S6 w dodatkowym dodatku). Dyskusja
Wśród pacjentów w wieku 65 lat lub starszych, którzy przeżyli wewnątrzszpitalne zatrzymanie krążenia, 59% przeżyło co najmniej rok, a 50% przeżyło przez co najmniej 2 lata. Najbardziej narażonym okresem po zwolnieniu było pierwsze 3 miesiące, podczas których wystąpiło 56% ogólnej liczby zgonów w ciągu pierwszych 2 lat. Wskaźniki rocznego przeżycia były istotnie niższe wśród starszych pacjentów niż wśród młodszych pacjentów, wśród mężczyzn niż wśród kobiet, wśród czarnych niż wśród białych, oraz wśród pacjentów z umiarkowaną lub cięższą neurologiczną niepełnosprawnością przy wypisie niż u osób z łagodnymi lub bez neurologicznych inwalidztwo. Czytaj dalej Długoterminowe wyniki u osób w podeszłym wieku, które przeżyły zatrzymanie krążenia w szpitalu AD 7

Długoterminowe wyniki u osób w podeszłym wieku, które przeżyły zatrzymanie krążenia w szpitalu AD 6

Skorygowana o ryzyko stopa rocznego przeżycia była niższa wśród czarnych pacjentów niż wśród białych (52,5% vs 60,4%, P = 0,001) i wśród mężczyzn niż wśród kobiet (58,6% wobec 60,9%, P = 0,03). Skorygowana o ryzyko stopa rocznego przeżycia wyniosła 72,8% wśród pacjentów z łagodną lub bez jakiejkolwiek neurologicznej niepełnosprawności przy wypisie, w porównaniu z 61,1% wśród pacjentów z umiarkowaną niepełnosprawnością neurologiczną, 42,2% wśród pacjentów z ciężką niepełnosprawnością, i 10,2% wśród pacjentów w śpiączka lub stan wegetatywny (p <0,001 dla wszystkich porównań). Skorygowane o ryzyko wskaźniki rocznego przeżycia były podobne u pacjentów z asystolią, z bezobjawową aktywnością elektryczną oraz z częstoskurczem komorowym bez tętna jako rytmem zatrzymania akcji serca, podczas gdy u pacjentów z migotaniem komór uzyskano wyższy wskaźnik przeżycia (Tabela 2). ). Czytaj dalej Długoterminowe wyniki u osób w podeszłym wieku, które przeżyły zatrzymanie krążenia w szpitalu AD 6

Długoterminowe wyniki u osób w podeszłym wieku, które przeżyły zatrzymanie krążenia w szpitalu AD 5

Brak danych dotyczących rasy u 396 pacjentów (5,7%), a danych dotyczących stanu neurologicznego w momencie wypisu brakowało 858 pacjentom (12,3%). W przypadku modeli wielowymiarowych wykonaliśmy wiele imputacji za pomocą oprogramowania IVEware (University of Michigan, Ann Arbor) .18 Wyniki z imputacją i bez niej nie miały istotnego znaczenia, dlatego prezentujemy tę pierwszą. Dla każdej analizy ocenialiśmy hipotezę zerową na dwustronnym poziomie istotności 0,05 i obliczono 95% przedziały ufności, stosując silne błędy standardowe. Wszystkie analizy przeprowadzono przy użyciu oprogramowania SAS, wersja 9.2 (SAS Institute) i oprogramowania R, wersja 2.10.0 (R Foundation for Statistical Computing) .19
Wyniki
Pacjenci
Tabela 1. Czytaj dalej Długoterminowe wyniki u osób w podeszłym wieku, które przeżyły zatrzymanie krążenia w szpitalu AD 5

Długoterminowe wyniki u osób w podeszłym wieku, które przeżyły zatrzymanie krążenia w szpitalu AD 4

Modele zostały również dostosowane do pory dnia (godziny pracy [7 rano do 10:59] vs. godziny po godzinach [od 11 do 6:59]) i dnia tygodnia (dzień tygodnia vs. weekend) serca aresztowania, 13 użycia lub nie użycia szpitalnego alarmu sercowo-płucnego oraz stanu neurologicznego pacjenta przy wypisie ze szpitala. Ostatnia zmienna została oceniona za pomocą skali kategorii wydajności mózgowej (CPC), która klasyfikuje stan neurologiczny pacjenta w 5-punktowej skali, z wskazującą łagodną lub żadną neurologiczną niepełnosprawność, 2 wskazującą na umiarkowaną niepełnosprawność, 3 wskazujące na ciężka niepełnosprawność, 4 wskazujące na śpiączkę lub stan wegetatywny oraz 5 wskazujące na śmierć mózgu.15 Ostatecznie skorygowaliśmy pierwotną przyczynę początkowej hospitalizacji, którą określiliśmy na podstawie kodów ICD-9-CM dla głównej diagnozy wyładowania w aktach szpitalnych Medicare. Czytaj dalej Długoterminowe wyniki u osób w podeszłym wieku, które przeżyły zatrzymanie krążenia w szpitalu AD 4

Długoterminowe wyniki u osób w podeszłym wieku, które przeżyły zatrzymanie krążenia w szpitalu AD 3

Aby umożliwić jeszcze dokładniejsze dopasowanie, wybraliśmy również rekordy, które zawierały kod diagnozy w przypadku ostrej niewydolności oddechowej (518,81) lub wstrząsu (785,5x, gdzie x wskazuje, że więcej niż jedna liczba dotyczy tej diagnozy) w celu identyfikacji pacjentów, którzy nie zdiagnozowano zatrzymanie krążenia w danych o roszczeniach Medicare, ale poza tym były wyjątkowo dopasowane do wszystkich innych identyfikatorów, w tym szpitala. Dla każdego powiązanego pacjenta uzyskaliśmy pliki z mianownikiem Medicare i pliki szpitalne od 2000 do 2010 roku. Badana populacja
Badana kohorta objęła 523 szpitale ostrej opieki, które przesłały dane do rejestru Get with the Guidelines-Resuscitation w okresie od stycznia 2000 r. Do 31 grudnia 2008 r. Czytaj dalej Długoterminowe wyniki u osób w podeszłym wieku, które przeżyły zatrzymanie krążenia w szpitalu AD 3

Bezpieczeństwo, aktywność i immunologiczne korelaty przeciwciała anty-PD-1 w raku AD 4

Dodatni współczynnik PD-L1 zdefiniowano dla każdej próbki przez próg ekspresji wynoszący 5% 19,20; pacjenci z wieloma okazami byli uznani za pozytywny wobec PD-L1, jeśli jakakolwiek próbka spełnia to kryterium. Farmakokinetyka i farmakodynamika
W celu analizy farmakokinetycznej stężenia w surowicy przeciwciała anty-PD-1 oznaczono ilościowo za pomocą testu immunoabsorpcji enzymatycznej. W celu analizy farmakodynamicznej izolowano jednojądrzaste komórki krwi obwodowej (PBMC) od pacjentów na początku badania i po pierwszym cyklu leczenia w celu oszacowania zajętości receptora PD-1 przez przeciwciało na krążących limfocytach T CD3 + za pomocą cytometrii przepływowej.
Analiza statystyczna
Dane dotyczące wszystkich 296 pacjentów leczonych na dzień analizy tego raportu (24 lutego 2012 r.) Wykorzystano do podsumowania cech wyjściowych i zdarzeń niepożądanych. Czytaj dalej Bezpieczeństwo, aktywność i immunologiczne korelaty przeciwciała anty-PD-1 w raku AD 4

Bezpieczeństwo, aktywność i immunologiczne korelaty przeciwciała anty-PD-1 w raku AD 3

Nasilenie zdarzeń niepożądanych oceniono zgodnie z ogólnymi kryteriami terminologii dla zdarzeń niepożądanych wydanych przez National Cancer Institute, wersja 3.0.16 Eskalacja dawki
Do badania włączono pacjentów z zaawansowanym czerniakiem, niedrobnokomórkowym rakiem płuca, rakiem nerki, opornym na kastrację rakiem gruczołu krokowego lub rakiem jelita grubego. Kohorty od trzech do sześciu pacjentów na poziom dawki zapisywano kolejno w dawkach 1,0, 3,0 lub 10,0 mg na kilogram masy ciała. Zwiększenie dawki zachodziło, gdy co najmniej trzej pacjenci ukończyli okres oceny bezpieczeństwa (56 dni) przy danym poziomie dawki, z toksycznością ograniczającą dawkę u mniej niż jednej trzeciej pacjentów. Amplituda zwiększania dawki nie była dozwolona. Czytaj dalej Bezpieczeństwo, aktywność i immunologiczne korelaty przeciwciała anty-PD-1 w raku AD 3