Ciala przeciwtyroksynowe

Ciała przeciwtyroksynowe Ostatnio odkryto pewne związki chemiczne, które hamują wytwarzanie się tyroksyny w tarczycy. Do tych związków należy tiouracyl, metylotiouracyl, pochodne tiazolu i inne. Zawierają one siarkę i są pochodnymi mocznika. Mechanizm działania tych związków polega na tym, że związki te łączą się z jodem, wskutek czego związany z nimi jod nie może związać, się z tyrozyną i wytworzyć dwujodotyrozyny lub tyroksyny. Poza tym niektóre z tych związków unieczynniają enzym jodazę lub inne enzymy utleniające, które w warunkach normalnych biorą udział w przemianie jodu zjonizowanego na jod atomowy. Czytaj dalej Ciala przeciwtyroksynowe

Badanie radiologiczne klatki piersiowej. TYTUL Badanie

Badanie radiologiczne klatki piersiowej. TYTUL Badanie radiologiczne Hutchinsona. Składa się on z cylindra wypełnionego częściowo wodą, w którym znajduje się, drugi cylinder obrócony dnem ku górze, łatwo ruchomy w kierunku pionowym i posiadający skalę kalibrowaną w ml. Badany wydycha powoli do cylindra wewnętrznego przez wąż gumowy, zaopatrzony w ustnik. Pojemność życiową odczytuje się z wysokości wzniesienia wewnętrznego cylindra na szczycie najgłębszego wydechu. Czytaj dalej Badanie radiologiczne klatki piersiowej. TYTUL Badanie

Stosunek podstawowych metod badania narzadu

Stosunek podstawowych metod badania narządu oddechowego do metod radiologicznych TYTUL Stosunek podstawowych metod badania narządu oddechowego do metod radiologicznych. Dużo pracy włożono w rozstrzygnięcie zagadnienia, czy z udoskonaleniem metod radiologicznych podstawowe metody badania narządu oddechowego w jego chorobach nie straciły swej wartości. Stwierdzono ponad wszelką wątpliwość, że promienie Roentgena wykrywają czasami zmiany w narządzie oddechowym tam, gdzie inne metody zawodzą. Ale prawidłowy obraz radiologiczny wcale jeszcze nie dowodzi prawidłowego stanu narządu oddechowego. Tak np. Czytaj dalej Stosunek podstawowych metod badania narzadu

Wziernikowanie oskrzeli TYTUL Wziernikowanie oskrzeli

Wziernikowanie oskrzeli TYTUL Wziernikowanie oskrzeli (Broncboscopia) Bronchografia (Bronchographia) wziernikowanie oskrzeli, czyli badanie oskrzeli przez wprowadzony do nich przyrząd, zwany wziernikiem oskrzelowym lub bronchoskopem, jest metodą obecnie szeroko stosowaną w celach rozpoznawczych i leczniczych w chorobach narządu oddechowego, a także w dociekaniach naukowych w zakresie jego patofizjologii. Za pomocą tej metody bada się przebieg tchawicy i dużych oskrzeli, kształt i szerokość ich światła, stan ich ścian (nacieki, stany zapalne, owrzodzenia, wybroczyny, guzy i inne zmiany), nadto obecność w nich ropy, krwi, ciał obcych, przetok itd. Wziernikowanie oskrzeli umożliwia pobieranie materiału z oskrzeli do badania chemicznego i bakteriologicznego oraz wycinków do badania histopatologicznego. Wziernikowanie oskrzeli. Badanego trzeba przygotować do badania pouczając go, aby oddychał spokojnie, równo, ze średnią głębokością oraz aby opanowywał odruch kaszlowy, który utrudnia zabieg. Czytaj dalej Wziernikowanie oskrzeli TYTUL Wziernikowanie oskrzeli

Próba atropinowa. TYTUL Zachowanie sie czestosci

Próba atropinowa. TYTUL Zachowanie się częstości tętna po atropinie u osoby z układem wegetatywnym zrównoważonym i u osoby z przewagą układu współczulnego; strzałki oznaczają czas wstrzykiwania 0,5 mg siarczanu atropiny. U osoby z układem wegetatywnym zrównoważonym najwyższa częstość tętna (122 na minutę) została osiągnięta po trzech dawkach atropiny; hamująca siła nerwu błędnego wynosi 122 mniej 80, zatem 42 napięcie nerwu współczulnego bezwzględne wynosi 122. U osoby z przewagą nerwu współczulnego najwyższą częstość tętna (128) uzyskano już po dwóch dawkach atropiny, siła hamująca nerwu błędnego wynosi 128 mniej 84, zatem 44, bezwzględne napięcie nerwu współczulnego 128. Tętno u osób z przewagą układu współczulnego nie zwalnia się, w przeciwieństwie do tego, co się spostrzega w razie wyraźnej przewagi układu przywspółczulnego. Czytaj dalej Próba atropinowa. TYTUL Zachowanie sie czestosci

plwocina sluzowa TYTUL Spostrzega

plwocina śluzowa TYTUL Spostrzega się to w chorobach narządu oddechowego wiodących do powstania w płucach jam, które opróżniają się nagle ze swej zawartości, gdy w związku ze zmianą położenia ciała nagromadzona w jamie zawartość dostanie się do oskrzeli i drażniąc je wywoła gwałtowny napad kaszlu. Zbitość zależnie od ilości śluzu, białka i płynu plwocina może być gęsta, lepka lub płynna. Gęstość plwociny zależy głównie od śluzu, lepkość raczej od ilości w niej białka. Gęstą plwocinę spostrzega się w przewlekłym nieżycie śluzowym oskrzeli, lepką w krupowym zapaleniu płuc oraz w przewlekłym suchym nieżycie oskrzeli, płynną w przewlekłym śluzoropotoku oskrzelowym, w nieżycie śluzotokowym oskrzeli, w gnilnym zapaleniu oskrzeli, w rozszerzeniach oskrzeli, w obrzęku płuc, w zgorzeli i w ropniu płuc. Wygląd. Czytaj dalej plwocina sluzowa TYTUL Spostrzega

Male skrzepy TYTUL Male skrzepy,

Małe skrzepy TYTUL Małe skrzepy, długości kilku centymetrów, grubości 2-3 mm, można stwierdzić w plwocinie w krupowym zapaleniu płuc w okresie zwątrobienia. Natomiast we włóknikowym zapaleniu oskrzeli spostrzega się w plwocinie duże skrzepy włóknika, przedstawiające odlewy oskrzelowe. Są to twory białe, zwykle twarde, odtwarzające niekiedy rozgałęzienia oskrzela prawie całego płata płucnego. Czasami zwijają się one w kłębek i wtedy mogą być rozpoznane dopiero po wstrząsaniu w wodzie. Skład odlewów jest przeważnie mieszany, gdyż zawierają one nie tylko włóknik, ale i śluz w różnym stosunku w poszczególnych przypadkach. Czytaj dalej Male skrzepy TYTUL Male skrzepy,

Hipotermia do neuroprotekcji w stanie konwulsyjnym Epilepticus ad 7

Spośród wszystkich pacjentów mediana czasu od wystąpienia drgawek do rozpoczęcia leczenia przeciwpadaczkowego wynosiła 40 minut (zakres międzykwartylowy, 10 do 75), a aktywność napadów elektrycznych była kontrolowana w medianie 80 minut (zakres międzykwartylowy, 40 do 210). . W grupie kontrolnej utrzymywano normotermię, aby uniknąć gorączki, która mogłaby być czynnikiem ryzyka dalszego wtórnego uszkodzenia neuronów. Liczba zgłoszonych działań niepożądanych była wyższa w grupie hipotermii niż w grupie kontrolnej, głównie ze względu na wyższy odsetek zachłystowego zapalenia płuc i mniejszych działań niepożądanych. Aspirację zgłaszano u pacjentów otrzymujących terapię hipotermią w innych stanach, 34 ale zapalenie płuc nie wiązało się ze zwiększoną częstością występowania wstrząsu septycznego w naszym badaniu. Czytaj dalej Hipotermia do neuroprotekcji w stanie konwulsyjnym Epilepticus ad 7

Hipotermia do neuroprotekcji w stanie konwulsyjnym Epilepticus ad 6

Analizy wrażliwości, w tym ogólny rozkład wyników GOS i imputacja dla brakujących danych, wykazały podobne wyniki (tabela S4 w dodatkowym dodatku). Drugorzędne wyniki
Śmiertelność na OIOM-ie, śmiertelność wewnątrzszpitalna i śmiertelność 90-dniowa nie różniły się istotnie pomiędzy obiema grupami (tabela 2 i ryc. S4 w dodatkowym dodatku). Łącznie 44 pacjentów (15 w grupie hipotermii i 29 w grupie kontrolnej) miało progresję do potwierdzonego przez EEG stanu padaczkowego, oznaczonego jako jeden z czterech głównych wyników wtórnych (iloraz szans, 0,40; 95% CI, 0,20 do 0,79; P = 0,009). Żadne inne drugorzędne wyniki skuteczności nie różniły się istotnie pomiędzy obiema grupami (Tabela 2). Czytaj dalej Hipotermia do neuroprotekcji w stanie konwulsyjnym Epilepticus ad 6

Wpływ HIV Przeciwciało VRC01 na odbicie wirusa po przerwaniu leczenia ad 10

Przedstawiono wrażliwość izolatów zakaźnych przed infuzją uzyskanych od ośmiu uczestników badania na neutralizację przez VRC01 i inne szeroko neutralizujące przeciwciała (3BNC117, 10-1074 i PGT121) i przeciwciało anty-CD4 (UB-421). Procentową supresję HIV obliczono stosując następujący wzór: (1 – [aktywność lucyferazy w obecności aktywności testowanego przeciwciała ÷ lucyferazy w obecności przeciwciała kontrolnego IgG]) × 100. Aktywność lucyferazy wyrażono w jednostkach względnego światła. . Szare poziome pasy wskazują średnie wartości. Czytaj dalej Wpływ HIV Przeciwciało VRC01 na odbicie wirusa po przerwaniu leczenia ad 10