Badanie pojemnosci zyciowej pluc (Spirometria)

Badanie pojemności życiowej płuc (Spirometria) TYTUL Przy oznaczaniu ciśnienia wydechowego wydycha badany do pneumatometru – po najgłębszym wdechu, przy czym poziom rtęci w kolanku zagiętym obniża się, a w kolanku rozszerzonym podnosi natomiast dla oznaczenia ciśnienia wdechowego aspiruje badany powietrze z przyrządu, co wywołuje obniżenie się poziomu rtęci w kolanku rozszerzonym i podniesienie się w kolanku zagiętym. Wysokość każdego z ciśnień oznacza się różnicą poziomów rtęci w obu kolankach manometru, czyli przez pomnożenie przez 2 ilości mm wzniesienia lub spadku poziomu rtęci w stosunku do zera w kolanku rozszerzonym w górnej części. Badanie pojemności życiowej płuc (Spirometria) Przez miano: pojemność życiowa płuc rozumie się tę największą ilość powietrza, którą człowiek może wciągnąć do płuc po najgłębszym wydechu. Jest to, zatem suma powietrza zapasowego, oddechowego i uzupełniającego. Pojemność życiowa płuc zależy od wzrostu, wieku, płci, obwodu klatki piersiowe. Czytaj dalej Badanie pojemnosci zyciowej pluc (Spirometria)

Podczas wlewania lipiodolu TYTUL Od

Podczas wlewania lipiodolu TYTUL Od kaszlu, który powstaje odruchowo prawie u wszystkich badanych w związku z zabiegiem, nim butoform wywrze działanie znieczulające, musi badany powstrzymywać się. Po 2-3-minutowej przerwie wprowadza się w ten sam sposób jeszcze 2 ml butoformu, a po następnych 2-3 minutach ostatnie 2 ml. Ponieważ krtań dobrze znieczulona nie zamyka się odruchowo przy wprowadzaniu obcego ciała, głośnia pozostaje szeroko otwarta, a przełyk zamknięty, przeto rurka zwykle łatwo dostaje się do krtani ml butoformu w większości przypadków wystarcza do całkowitego znieczulenia. Jednak w razie potrzeby, w związku z kaszlem lub obfitym wykrztuszaniem, można bez obawy zatrucia wprowadzić nawet do 15 ml butoformu. Znieczuleniu towarzyszy uczucie palenia w gardle oraz sztywnienie krtani i tchawicy. Czytaj dalej Podczas wlewania lipiodolu TYTUL Od

Badanie ukladu wegetatywnego TYTUL Pomimo

Badanie układu wegetatywnego TYTUL Pomimo stwierdzenia zmian w narządzie oddechowym w każdym przypadku należy przeprowadzać dokładne badanie także innych narządów zmiany bowiem w narządzie oddechowym mogą być wtórne. Zwłaszcza często ich przyczyną są choroby narządu krążenia oraz nerek.
Badanie układu wegetatywnego. Układ wegetatywny bada się metodami fizycznymi i farmakodynamicznymi. Metody fizyczne polecone w tym celu są, jak się, przekonałem, przeważnie bezwartościowe. Obecnie, więc ogranicza się do prób farmakodynamicznych, polegających na badaniu zachowania się chorego oraz ciśnienia tętniczego i częstości tętna po podskórnym wstrzyknięciu 1 ml 1% adrenaliny, a także zachowania się tętna po dożylnym wstrzyknięciu atropiny. Czytaj dalej Badanie ukladu wegetatywnego TYTUL Pomimo

Jezeli plwocina sluzowo-ropna zawiera duzo

Jeżeli plwocina śluzowo-ropna zawiera dużo cieczy surowiczej TYTUL Najczęstszym rodzajem plwociny jest plwocina śluzowo – ropna (sputum mucopurulenturn) lub ropno- śluzowa (sputum purulentomu-cosum), zależnie od przewagi śluzu lub ropy śluz i ropa w jednych przypadkach są tak dokładnie z sobą zmieszane, że plwocina przy oglądaniu gołym okiem przedstawia się jako masa ujednostajniona, nieprzejrzysta, żółto biaława, ciągnąca się i lepka, w innych natomiast oba składniki śluz i ropa dają się łatwo odróżnić. Plwocina śluzowo-ropna świadczy o wciągnięciu w sprawę zapalną nie tylko błony śluzowej dróg oddechowych ale i podśluzowej. W ostrym okresie choroby jest jej zwykle niedużo (sputum crudum) i wykrztusza się ją z trudnością. Natomiast w późniejszym okresie choroby jest ona obfitsza, daje się łatwiej wyksztusić (sputum coctum), jest żółtawo zielonawa lub szarawo zielonawa. Ropa tworzy nieraz nie zlewające się kuliste grudki, układające się wskutek ciężkości na dnie naczynia z wodą w postaci krążków o powierzchni nierównej, postrzępionej (plwocina krążkowata, sputum nummulare s. Czytaj dalej Jezeli plwocina sluzowo-ropna zawiera duzo

Male skrzepy TYTUL Male skrzepy,

Małe skrzepy TYTUL Małe skrzepy, długości kilku centymetrów, grubości 2-3 mm, można stwierdzić w plwocinie w krupowym zapaleniu płuc w okresie zwątrobienia. Natomiast we włóknikowym zapaleniu oskrzeli spostrzega się w plwocinie duże skrzepy włóknika, przedstawiające odlewy oskrzelowe. Są to twory białe, zwykle twarde, odtwarzające niekiedy rozgałęzienia oskrzela prawie całego płata płucnego. Czasami zwijają się one w kłębek i wtedy mogą być rozpoznane dopiero po wstrząsaniu w wodzie. Skład odlewów jest przeważnie mieszany, gdyż zawierają one nie tylko włóknik, ale i śluz w różnym stosunku w poszczególnych przypadkach. Czytaj dalej Male skrzepy TYTUL Male skrzepy,

Długoterminowe wyniki u osób w podeszłym wieku, które przeżyły zatrzymanie krążenia w szpitalu AD 5

Brak danych dotyczących rasy u 396 pacjentów (5,7%), a danych dotyczących stanu neurologicznego w momencie wypisu brakowało 858 pacjentom (12,3%). W przypadku modeli wielowymiarowych wykonaliśmy wiele imputacji za pomocą oprogramowania IVEware (University of Michigan, Ann Arbor) .18 Wyniki z imputacją i bez niej nie miały istotnego znaczenia, dlatego prezentujemy tę pierwszą. Dla każdej analizy ocenialiśmy hipotezę zerową na dwustronnym poziomie istotności 0,05 i obliczono 95% przedziały ufności, stosując silne błędy standardowe. Wszystkie analizy przeprowadzono przy użyciu oprogramowania SAS, wersja 9.2 (SAS Institute) i oprogramowania R, wersja 2.10.0 (R Foundation for Statistical Computing) .19
Wyniki
Pacjenci
Tabela 1. Czytaj dalej Długoterminowe wyniki u osób w podeszłym wieku, które przeżyły zatrzymanie krążenia w szpitalu AD 5

Długoterminowe wyniki u osób w podeszłym wieku, które przeżyły zatrzymanie krążenia w szpitalu AD 4

Modele zostały również dostosowane do pory dnia (godziny pracy [7 rano do 10:59] vs. godziny po godzinach [od 11 do 6:59]) i dnia tygodnia (dzień tygodnia vs. weekend) serca aresztowania, 13 użycia lub nie użycia szpitalnego alarmu sercowo-płucnego oraz stanu neurologicznego pacjenta przy wypisie ze szpitala. Ostatnia zmienna została oceniona za pomocą skali kategorii wydajności mózgowej (CPC), która klasyfikuje stan neurologiczny pacjenta w 5-punktowej skali, z wskazującą łagodną lub żadną neurologiczną niepełnosprawność, 2 wskazującą na umiarkowaną niepełnosprawność, 3 wskazujące na ciężka niepełnosprawność, 4 wskazujące na śpiączkę lub stan wegetatywny oraz 5 wskazujące na śmierć mózgu.15 Ostatecznie skorygowaliśmy pierwotną przyczynę początkowej hospitalizacji, którą określiliśmy na podstawie kodów ICD-9-CM dla głównej diagnozy wyładowania w aktach szpitalnych Medicare. Czytaj dalej Długoterminowe wyniki u osób w podeszłym wieku, które przeżyły zatrzymanie krążenia w szpitalu AD 4

Bezpieczeństwo, aktywność i immunologiczne korelaty przeciwciała anty-PD-1 w raku AD 3

Nasilenie zdarzeń niepożądanych oceniono zgodnie z ogólnymi kryteriami terminologii dla zdarzeń niepożądanych wydanych przez National Cancer Institute, wersja 3.0.16 Eskalacja dawki
Do badania włączono pacjentów z zaawansowanym czerniakiem, niedrobnokomórkowym rakiem płuca, rakiem nerki, opornym na kastrację rakiem gruczołu krokowego lub rakiem jelita grubego. Kohorty od trzech do sześciu pacjentów na poziom dawki zapisywano kolejno w dawkach 1,0, 3,0 lub 10,0 mg na kilogram masy ciała. Zwiększenie dawki zachodziło, gdy co najmniej trzej pacjenci ukończyli okres oceny bezpieczeństwa (56 dni) przy danym poziomie dawki, z toksycznością ograniczającą dawkę u mniej niż jednej trzeciej pacjentów. Amplituda zwiększania dawki nie była dozwolona. Czytaj dalej Bezpieczeństwo, aktywność i immunologiczne korelaty przeciwciała anty-PD-1 w raku AD 3

Bezpieczeństwo, aktywność i immunologiczne korelaty przeciwciała anty-PD-1 w raku

Blokada zaprogramowanej śmierci (PD-1), receptor hamujący wyrażany przez limfocyty T, może pokonać oporność immunologiczną. Oceniliśmy aktywność przeciwnowotworową i bezpieczeństwo BMS-936558, przeciwciała, które specyficznie blokuje PD-1. Metody
Do badania włączono pacjentów z zaawansowanym czerniakiem, niedrobnokomórkowym rakiem płuc, opornym na kastrację rakiem gruczołu krokowego lub rakiem nerkowokomórkowym lub okrężniczo-odbytniczym w celu otrzymania przeciwciała anty-PD-1 w dawce od 0,1 do 10,0 mg na kilogram masy ciała, co 2 tygodnie. Odpowiedź oceniano po każdym 8-tygodniowym cyklu leczenia. Czytaj dalej Bezpieczeństwo, aktywność i immunologiczne korelaty przeciwciała anty-PD-1 w raku

Bezpieczeństwo, aktywność i immunologiczne korelaty przeciwciała anty-PD-1 w raku AD 6

Bielactwo, które rozwinęło się po 6 miesiącach leczenia, jest widoczne na zdjęciach wykonanych po 9 miesiącach w świetle widzialnym (iii) i świetle ultrafioletowym (iv). Próbki z biopsji skóry z immunohistochemicznym barwieniem dla czynnika transkrypcyjnego związanego z mikro-oftalmologią wykazują, że melanocyty (strzałki) występują obficie w połączeniu naskórkowo-skórnym w normalnej skórze (v), rzadko w skórze częściowo dotkniętej bielactwem (vi), a nieobecne u skóra całkowicie dotknięta bielactwem (vii). Panel D pokazuje częściową odpowiedź u pacjenta z przerzutowym niedrobnokomórkowym rakiem płuc (niesłuszny typ histologiczny), który otrzymał przeciwciało anty-PD-1 w dawce 10,0 mg na kilogram. Strzałki pokazują początkową progresję zmian w płucach, a następnie regresję (wzorzec reakcji związany z układem odpornościowym). Czytaj dalej Bezpieczeństwo, aktywność i immunologiczne korelaty przeciwciała anty-PD-1 w raku AD 6