Radioskopia TYTUL Przystepujac do

Radioskopia TYTUL Przystępując do badania radiologicznego należy przede wszystkim przystosować wzrok przez przebywanie w ciemnym pokoju do obserwacji obrazu na ekranie, gdyż w przeciwnym razie można nie zauważyć niektórych, nawet ważnych zmian w płucach. Badanie ma za zadanie wyjaśnić, czy nie ma nie prawidłowości w budowie kośćca klatki piersiowej, czy zatoki przeponowo-żebrowe są wolne, a przepona prawidłowo ustawiona i ruchoma podczas oddychania, czy szczyty płuc dobrze się wyjaśniają podczas kaszlu, czy nie ma przesunięcia narządów klatki piersiowej, nieprawidłowych ciem albo nieprawidłowych wyjaśnień w polach płucnych. Zwraca się także szczególną uwagę na okolicę wnęk płucnych. W razie stwierdzenia nieprawidłowych cieni albo wyjaśnień określa się ich siedzibę, wielkość, kształt, zarysy i ostrość granic, nasycenie cienia, jego budowę (cienie jednolite i niejednolite). W każdym przypadku bada się nadto wpływ głębokich oddechów oraz kaszlu na cienie i wyjaśnień ma radiografia. Czytaj dalej Radioskopia TYTUL Przystepujac do

Sprawnosc narzadu oddechowego TYTUL liczne komórki

Sprawność narządu oddechowego TYTUL liczne komórki uszkodzone, nienadające się wobec tego do kwalifikowania, jądra komórkowe, wolno leżące, krwinki czerwone. Sprawność narządu oddechowego Pomimo choroby toczącej się w narządzie oddechowym jego sprawność może być przez dłuższy czas zachowana. Wykrycie upośledzenia wydolności narządu oddechowego, zwłaszcza w początkowym okresie choroby, napotyka wielkie trudności, ze względu na to, że dotychczas polecone metody nie są doskonałe. I tak, wyniki badania pojemności życiowej płuc zależą nie tylko od stopnia sprawności płuc, ale także od budowy klatki piersiowej, wieku, wzrostu, płci badanej osoby i innych cech konstytucyjnych. Toteż znaczenie można nadawać tylko wybitnemu zmniejszeniu pojemności życiowej płuc zwłaszcza, jeżeli ona wyraźnie się obniża u tej samej osoby w toku choroby narządu oddechowego. Czytaj dalej Sprawnosc narzadu oddechowego TYTUL liczne komórki

oddech Cheyne-Stokesa TYTUL Niektórzy

oddech Cheyne-Stokesa TYTUL Niektórzy zwracają uwagę na czas powstania objawów biernego przekrwienia w postaci rozszerzenia żył szyjnych, zasinienia powłok zewnętrznych i duszności oraz przyśpieszenia czynności serca przy dowolnym zatrzymaniu oddechów. W ciężkim upośledzeniu sprawności narządu oddechowego objawy te mogą powstawać już w pierwszych 15 sekundach dowolnego bezdechu, a w lżejszych przypadkach – później, nawet po 25 sekundach. Inni nadają znaczenie czasowi trwania dowolnego bezdechu, utrzymując, że sprawność narządu oddechowego jest upośledzona, jeżeli osoba z wydolnym narządem krążenia może zatrzymać oddech po głębokim wydechu, wykonanym po głębokim wdechu, mniej niż przez 22-25 sekund. Niektórzy sądzą o wydolności narządu oddechowego na podstawie częstości oddechów i sposobu od dychania przed wysiłkiem fizycznym i po nim. Metoda ta, jak i metody oparte na badaniu dowolnego bezdechu, świadczy raczej o sprawności układu płucno – sercowego. Czytaj dalej oddech Cheyne-Stokesa TYTUL Niektórzy

BADANIE PLWOCINY TYTUL BADANIE PLWOCINY Przez miano

BADANIE PLWOCINY TYTUL BADANIE PLWOCINY Przez miano plwocina rozumie się wszelką wydzielinę pochodzącą z dróg oddechowych i z płuc, wydalaną za pomocą kaszlu, chrząkania, aktu wymiotnego itp. Do plwociny zalicza się także wykrztusiny pochodzące z innych narządów, gdy pierwotnie usadowiona w nich sprawa chorobowa przechodzi na narząd oddechowy, jak to bywa np. w przypadkach przetoki przełykowo-tchawiczej, opłucno-płucnej, przebicia się ogniska chorobowego podprzeponowego do płus itp. Natomiast nie jest plwociną to co pochodzi z innych narządów bez udziału narządu oddechowego, chociażby było usunięte podczas kaszlu. Zatem ślina, wykrztuszony czop z migdałka, ropa w przypadku ropienia w jamie ustnej itp. Czytaj dalej BADANIE PLWOCINY TYTUL BADANIE PLWOCINY Przez miano

Barwa plwociny zalezy od ilosci

Barwa plwociny zależy od ilości zawartych w niej śluzu TYTUL Barwa plwociny zależy od ilości zawartych w niej śluzu, ropy, krwi i jej barwników oraz innych domieszek przypadkowych lub związanych z zawodem chorego. Zależnie od tego plwocina bywa jasna, szklista, przejrzysta lub nieprzejrzysta, szarawobiała, żółtawozielona, czarna (od węgla), zabarwiona niebiesko, czerwono, żółto, czerwonobrunatno itd. Woń. Znamienna jest cuchnąca plwocina w gnilnym zapaleniu oskrzeli, w przypadkach rozszerzeń oskrzeli z gnilnym rozkładem ich zawartości i zwłaszcza w zgorzeli płuc. Składniki dostrzegalne gołym okiem. Czytaj dalej Barwa plwociny zalezy od ilosci

Długoterminowe wyniki u osób w podeszłym wieku, które przeżyły zatrzymanie krążenia w szpitalu AD 8

Odkryliśmy różnice rasowe w stopniu przeżycia nawet po uwzględnieniu czynników, takich jak choroba nerek, które są bardziej rozpowszechnione wśród pacjentów rasy czarnej i wiążą się z gorszym rokowaniem. Aby lepiej zrozumieć powody różnic rasowych w odsetku przeżycia po wypisaniu, potrzebne są dalsze badania w celu ustalenia, czy istnieją różnice rasowe w miejscu wypisu (np. Hospicjum), częstości cewnikowania serca i wszczepienia kardiowertera-defibrylatora podczas indeksu hospitalizacja, dostęp do dalszej opieki ambulatoryjnej lub innych praktyk. Wreszcie, stwierdziliśmy, że pacjenci z umiarkowaną niepełnosprawnością neurologiczną przy wypisie mieli znacząco niższy wskaźnik rocznego przeżycia niż pacjenci z łagodną lub żadną neurologiczną niepełnosprawnością. Czytaj dalej Długoterminowe wyniki u osób w podeszłym wieku, które przeżyły zatrzymanie krążenia w szpitalu AD 8

Bezpieczeństwo, aktywność i immunologiczne korelaty przeciwciała anty-PD-1 w raku AD 6

Bielactwo, które rozwinęło się po 6 miesiącach leczenia, jest widoczne na zdjęciach wykonanych po 9 miesiącach w świetle widzialnym (iii) i świetle ultrafioletowym (iv). Próbki z biopsji skóry z immunohistochemicznym barwieniem dla czynnika transkrypcyjnego związanego z mikro-oftalmologią wykazują, że melanocyty (strzałki) występują obficie w połączeniu naskórkowo-skórnym w normalnej skórze (v), rzadko w skórze częściowo dotkniętej bielactwem (vi), a nieobecne u skóra całkowicie dotknięta bielactwem (vii). Panel D pokazuje częściową odpowiedź u pacjenta z przerzutowym niedrobnokomórkowym rakiem płuc (niesłuszny typ histologiczny), który otrzymał przeciwciało anty-PD-1 w dawce 10,0 mg na kilogram. Strzałki pokazują początkową progresję zmian w płucach, a następnie regresję (wzorzec reakcji związany z układem odpornościowym). Czytaj dalej Bezpieczeństwo, aktywność i immunologiczne korelaty przeciwciała anty-PD-1 w raku AD 6

Wpływ HIV Przeciwciało VRC01 na odbicie wirusa po przerwaniu leczenia ad 5

Jeden uczestnik został wykluczony z analizy czasu na wirusowe odbicie, ponieważ zaprzestał stosowania ART przed podaniem VRC01. Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka uczestników na początku badania. W badaniu NIH uczestniczyło 10 uczestników (8 mężczyzn i 2 kobiety) ze średnią liczbą limfocytów T CD4 wynoszącą 724 komórek na milimetr sześcienny (odległość międzykwartylowa, od 630 do 926) (ryc. Czytaj dalej Wpływ HIV Przeciwciało VRC01 na odbicie wirusa po przerwaniu leczenia ad 5

Kliniczne implikacje genu supresorowego p53 p53

Harris i Hollstein (wydanie z 28 października) przeanalizowali kliniczne implikacje genu supresorowego p53 p53. Szczególnie interesujące dla klinicystów jest znaczenie prognostyczne mutacji p53. Autorzy wspomnieli, że obecnie istnieje coraz więcej dowodów na korelację między utratą funkcji p53 a skróceniem przeżycia. Argumentowali oni, że teoretycznie można oczekiwać, że utrata funkcji p53 będzie wiązać się z szybciej postępującą chorobą. Odnieśli się także do ostatnich badań pokazujących, że amplifikacja genu jest ogromnie wzmocniona w komórkach pozbawionych normalnego p53. Czytaj dalej Kliniczne implikacje genu supresorowego p53 p53

Heparyna o niskiej masie cząsteczkowej kontra warfaryna w profilaktyce zakrzepicy żył głębokich

Hull i jego współpracownicy (wydanie 4 listopada) porównali pooperacyjną terapię warfaryną z podawaniem raz dziennie schematu heparyny niskocząsteczkowej Logiparin do zapobiegania pooperacyjnej zakrzepicy żylnej u pacjentów poddawanych poważnym operacjom ortopedycznym. Odkryli niewielką, ale znaczącą redukcję zakrzepicy w grupie heparyny o niskiej masie cząsteczkowej, kosztem niewielkiego, ale istotnego zwiększenia krwawienia. Częstość zdarzeń w grupie heparyny o niskiej masie cząsteczkowej była wyższa niż w innych badaniach, w których stosowano schematy dawkowania dwa razy dziennie po operacji i obowiązkową flebografię w celu oceny zakrzepicy2-5. Obserwowane różnice w częstości występowania zakrzepicy pooperacyjnej między badaniem Hulla i współpracowników a innymi doniesieniami mogą wynikać z przypadku lub różnic w schematach dawkowania w różnych badaniach. W związku z tym Hull i współpracownicy oceniali preparat heparyny drobnocząsteczkowej podawany raz dziennie, nie badając schematu dwa razy na dobę. Czytaj dalej Heparyna o niskiej masie cząsteczkowej kontra warfaryna w profilaktyce zakrzepicy żył głębokich